Splendid Relic

Υλικό από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, που σκηνοθετήθηκε και επεξεργάστηκε από την δημιουργική ανθρώπινη νοημοσύνη η οποία και αναλαμβάνει την ανθρώπινη ευθύνη μορφής και νοήματος.

Η ΑΙ, η κτιστή κατόπιν ανθρώπινου αιτήματος νοημοσύνη, προσφέρει το ίζημα των εικόνων, το ωμό υλικό, την πρώτη ύλη. Στα παραγόμενα καρέ που γεννά η μηχανή, ο δημιουργός αποτυπώνει ένα μετα-αποκαλυπτικό τελετουργικό, χαρτογραφώντας κατεστραμμένες πόλεις των χωρών της «Πυρηνικής Λέσχης» μετά το ανείπωτο.

Δεν προβάλλουμε την καταστροφή για εντυπωσιασμό. Την μορφοποιούμε ως πράξη λογοδοσίας.

Τα γεωγραφικά ονόματα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής αφήγησης.

Δεν υπονοείται πολιτική αναγνώριση ή θέση σχετικά με καθεστώτα, σύνορα ή κυριαρχία.

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Επιμέλεια εικόνας – Ψηφιακή επεξεργασία – Μοντάζ: Αβραάμ Παπαβραμόπουλος

Οι άνθρωποι αναρωτιούνται αν θα αντικατασταθούν από τις μηχανές, επειδή γνωρίζουν τι έπαθαν και οι θεοί από τους ίδιους.

Ο φόβος ότι «η ΑΙ θα μας καταστρέψει» προβάλλει τη σκιά της δικής μας βίας στη μηχανή.

Το «Ωραίο Λείψανο» κάνει την σκιώδη εργασία: ζητά από την ΑΙ να εικονίσει αυτό που φοβόμαστε από τον ίδιο τον εαυτό μας ώστε αφού αυτό φανερωθεί ο άνθρωπος να αναλάβει την ευθύνη της μορφής του. Μέσω της τεχνολογίας η καταστροφή δεν γίνεται θέαμα για εντυπωσιασμό, αλλά μαρτυρία. Η ισχύς δένεται αισθητικά με την ηθική και προσφέρεται έτσι στον θεατή ένας χώρος ευθύνης ώστε να δει καθαρά τι κάνει, τι φοβάται, και τι οφείλει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο φόβος παύει να κυβερνά, επειδή η ευθύνη επιστρέφει εκεί όπου ανήκει: στον άνθρωπο που έχει να αναλογιστεί και να αποφασίσει τι θα πράξει με την ισχύ του.