“…I Will Go Far Away”
If you exist,
even if we do not know you,
listen.
If you are stone,
if you are light,
if you are nothing—
listen.
A sun burned out before we could see it.
Behind us, the homeland: a wound on the map.
Our houses never existed.
We are not human.
Not animals.
Not gods.
You erase us from the maps.
You cut us out of the statistics.
You drive us away.
And yet…
you see us when you close your eyes.
We are not a mistake.
Not excess.
We are the nightmares, the shadows at the borders of your comfort.
The wave will not swallow us
before we speak our name.
We may never arrive.
But we are here.
Yes. We can exist
without dwelling.
As long as you fear us,
we will remind you who you are.
One day,
the water will rise.
Your coastlines will come undone.
If you will not pity us,
then fear us.
If you will not see us,
we will haunt you.
If you will not hear us,
your words will break.
(…a brief excerpt)
”…θα φύγω μακριά”
Αν υπάρχεις,
κι ας μην σε γνωρίζουμε,
άκου.
Αν είσαι πέτρα,
αν είσαι φως,
αν είσαι τίποτα —
άκου.
Ένας ήλιος κάηκε πριν τον δούμε.
Πίσω μας η πατρίδα, μια πληγή στον χάρτη.
Τα σπίτια μας δεν υπήρξαν ποτέ.
Δεν είμαστε άνθρωποι.
Ούτε ζώα.
Ούτε θεοί.
Μας σβήνετε από τους χάρτες.
Μας κόβετε απ’ τις στατιστικές.
Μας διώχνετε.
Κι όμως…
Μας βλέπετε όταν κλείνετε τα μάτια.
Δεν είμαστε λάθος.
Ούτε περίσσευμα.
Είμαστε οι εφιάλτες, οι σκιές στα σύνορα της άνεσής σας.
Δεν θα μας καταπιεί το κύμα
πριν πούμε το όνομά μας.
Μπορεί να μην φτάσουμε ποτέ.
Μα είμαστε εδώ.
Ναι. Μπορούμε να υπάρξουμε
χωρίς να κατοικούμε.
Όσο μας φοβάστε,
θα σας θυμίζουμε ποιοι είστε.
Μια μέρα,
το νερό θα ανέβει.
Οι ακτογραμμές σας θα διαλυθούν.
Αν δεν μας λυπηθείτε,
να μας φοβηθείτε.
Αν δεν μας δείτε,
θα σας στοιχειώσουμε.
Αν δεν μας ακούσετε,
οι λέξεις σας θα σπάσουν.
(…ένα μικρό απόσπασμα)
©2025 ΑΒΡΑΑΜ ΠΑΠΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.
papavramopoulos.com 